Inni ludzie listy piszą do Jonasza. Więc Jonasz postanowił odpowiedzieć hurtowo tym Ci, którym nie nadąża odpisywać osobiście. Również strapionym, zmartwionym, zasmuconym beznadzieją. Ma dla nich kilka interesujących rad. Oto mały skrót całego felietonu: Dziękuję także za to, że dzielicie się ze mną swoimi radościami i problemami. Tych ostatnich jest więcej. Znacznie więcej. Zdarza się, że wprost nie do wiary, jak dużo kiepska i bólu ma możliwość pomieścić się w człowieku. I jak wielu jest ludzi cierpiących, zakompleksionych, zżeranych rozmaitymi namiętnościami, nienawiścią. Nie gdzieś w Somalii czy na Haiti, ale częściej zwyczajnie za ścianą. Czasem czuję się wyróżniony, choć w pewnych sytuacjach też zażenowany otwartością, z jaką dzielicie się tym Ci ze mną. To świadczy także o tym, jak wielu jest wśród nas osób samotnych, których nie są w stanie zrozumieć najbliżsi - małżonek, rodzice, dzieci.