Za każdym razem mówiło się w naszym lokalu mieszkalnego o tym, że nie ma co poświęcać czasu na sprzątanie i ogólnie rzecz ujmując utrzymywanie wokół siebie porządku. Ci zostaliśmy tak wychowani, że nie ma co tracić czasu i życia na przyziemna czynności jak mycie okien czy podłóg. Na szczęście naszych rodziców w każdej sytuacji było stać na to, żeby wynająć osób od takich zadań i nie można powiedzieć, że w naszym domu byłby chociaż cień bałaganu. Działo się tak dlatego, że może nasi rodzice nie gonili nas do sprzątania, niemniej jednak nauczyli nas szanować ludzka pracę. Gosposia przychodziła dwa razy w tygodniu i robiła niewiele, bo niewiele było do zrobienia. Jako porządna inteligencka rodzina nie pozwalaliśmy na to, aby ktoś z nas źle się zachowywał czy robił wokół siebie bałagan. Po śmierci rodziców wiele naszych poglądów zostało zweryfikowanych. Sami musieliśmy zacząć przejmować się sprawami, o których istnieniu nie mieliśmy nawet mętnego pojęcia. Można powiedzieć, że byliśmy swego rodzaju inwalidami społecznymi. Wystarczy wspomnieć o tym, jak zobaczyłem w gazecie ogłoszenie pranie dywanów warszawa. Nie wiedziałem dosłownie, że dywany się pierze, myślałem, że kiedy się zużyją to się je po prostu wyrzuca.